Στις 24 Οκτωβρίου 1973 η ομάδα της Πάτρας είχε υποχρεώσει τους Ολλανδούς σε ισοπαλία στο γήπεδο της Αυγιάς που μόλις είχε στρωθεί νέο χορτάρι.
Η ομάδα της Πάτρας δεν αρκέστηκε στην απλή συμμετοχή και αφού απέκλεισε την αυστριακή Γκράτσερ με δύο νίκες, βρήκε μπροστά της την Τβέντε από την Ολλανδία που μεσουρανούσε εκείνη την εποχή στο ευρωπαϊκό στερέωμα όπως και όλες οι ομάδες της... δίδασκαν ποδόσφαιρο.
Η μοναδική ευρωπαϊκή εμπειρία της Παναχαϊκής ήταν στην σεζόν 1973-74, αφού την προηγούμενη σεζόν πήρε την 4η θέση στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής και μαζί το εισιτήριο που οδηγούσε στο κύπελλο UEFA. Η ομάδα της Πάτρας δεν αρκέστηκε στην απλή συμμετοχή και αφού απέκλεισε την αυστριακή Γκράτσερ με δύο νίκες, εντός (2-1) και εκτός (1-0), βρήκε μπροστά της την Τβέντε από την Ολλανδία που μεσουρανούσε εκείνη την εποχή στο ευρωπαϊκό στερέωμα και όλες οι ομάδες της... δίδασκαν ποδόσφαιρο.
Η σημασία της ισοπαλίας με 1-1 στην Πάτρα απέναντι στην Τβέντε γίνεται περισσότερο κατανοητή αν σκεφτεί κανείς πως στην ρεβάνς η Παναχαϊκή πέρασε εφιαλτικές στιγμές στο δεύτερο ημίχρονο. Παρότι πήγε με το 0-0 στα αποδυτήρια, στα 45 λεπτά που έμεναν δέχθηκε επτά γκολ.
«Στην Πάτρα με την Τβέντε παίξαμε στην Αγυιά με το καινούριο γκαζόν. Προηγηθήκαμε 1-0 με πέναλτι του Δαβουρλή και στη συνέχεια μας ισοφάρισαν. Είχαμε για προπονητή τον Άγγλο Γουίλφ Μακ Γκίνες που ήταν παλιός παίκτης της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ».
Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και «πρωταγωνιστής» εκείνης της ομάδας Μίμης Σπεντζόπουλος εξιστόρησε τα όσα συνέβησαν τότε: «Στην Πάτρα παίξαμε στην Αγυιά με το καινούριο γκαζόν. Προηγηθήκαμε 1-0 με πέναλτι του Δαβουρλή στο 11ο λεπτό ενώ στη συνέχεια μας ισοφάρισαν. Στο δεύτερο παιχνίδι στο Ένσεντε ήμουν στο πάγκο, δεν έπαιξα γιατί είχα πάθει θλάση. Είχαμε για προπονητή τον Άγγλο Γουίλφ Μακ Γκίνες που ήταν παλιός παίκτης της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και εκεί πάθαμε συντριβή καθώς δεχτήκαμε 7 γκολ στο δεύτερο ημίχρονο».
